Hoofdstuk 7. Op puppy-cursus

Hoofdstuk 7. Op puppy-cursus

Ik loop inmiddels al een tijdje mee in Huize Haar en Haarbal, dus ik schrik nergens meer van. 

Larno die zichzelf belangrijk vindt. Lucky die doet alsof hij een prins is. Vrouwtje die overal bovenop zit. Baasje die overal onderaan zit. Ik ben eraan gewend.

Maar voordat ik er kwam wonen, hadden baasje en vrouwtje dus enorme discussies over mijn opvoeding.
Opvoeding? Voeding, ja. De rest hoeft niet van mij.

Vrouwtje wilde eerst geen hond, zei ze. Te druk, te weinig tijd, te veel gedoe.
Tot ze mij zag.
Toen was het: “Oooooh kijk dan!”
En weg waren alle principes.

Maar ze hield vol dat ze geen tijd had voor een puppy-cursus.
Dus als baasje per se een hond wilde, dan moest híj met mij naar school.
Zo werkt dat hier: vrouwtjes wil is wet.
(En die van Larno ook, maar dat is een ander verhaal.)

Baasje schreef zich vol enthousiasme in.
Vroeg niks aan mij.
Ik zat ineens elke week in de auto, in de bench, alsof ik een gevangene was op weg naar een heropvoedingskamp.

De eerste les begon al goed.

Vanaf de eerste minuut was duidelijk dat ik niet gemaakt ben voor gehoorzaamheid.
De rest van de groep zat netjes in een kring.
Ik niet.
Ik had namelijk een betere planning: alles onderzoeken wat los en vast zit.

Baasje riep: “Funske, zit!”
Ik rende weg.
Baasje riep: “Hier!”
Ik ging dáár.
Baasje riep: “Nee, Funske, niet dáár!”
Ik dacht: O, dáár dus wél.

De juf keek alsof ze al drie burn-outs had gehad.
Elke les zei ze:
“U praat te veel.” Nou ja, dat klopt. Hij praat zelfs tegen de waterkoker.
En elke les praatte baasje nóg meer.
Hij probeerde me te overtuigen alsof ik een collega was op kantoor.
“Funske, luister nou even, dit is belangrijk voor later.”
Later? Ik leef in het nú.

Er liep een Golden Retriever die alles wilde apporteren.
Ook dingen die niet van hem waren.
Ook dingen die nog aan mensen vastzaten.

Een Teckel die dacht dat hij een politieagent was.
Hij blafte iedereen aan, inclusief de juf.

Een Border Collie die de hele groep probeerde te hoeden.
Hij rende in cirkels tot hij duizelig was.
Ik vond het prachtig.

En ik?
Ik was de chaos‑coördinator.

Er was een les “wandelen zonder trekken”. De bedoeling was dat we rustig naast onze baasjes zouden lopen.

Ik besloot dat het een trektocht was.
Letterlijk.
Baasje hing achter mij als een vlag aan een mast.
De juf riep: “Rustig aan!”
Baasje riep: “Ik doe m’n best!”
Ik dacht: Jullie moeten echt beter communiceren.

Ook een geweldige les, de les “blijven”:

Ik bleef.
Maar niet waar het moest.
Ik bleef bij de tas van iemand anders.
Daar zaten koekjes in.
Ik ben ook maar een hond.

Dan die les "komen op commando":
Baasje riep: “Hier!”
Ik keek hem aan.
Ik keek naar de andere honden.
Ik keek naar de koekjes.
Ik koos de koekjes.
De juf zei: “Hij is erg zelfstandig.”
Dat is trainers‑taal voor: dit wordt nooit wat.

En als klapper die les “sociaal gedrag”… daar ging het mis.
Er stond een kind. 
Met een perfect been om een boodschap achter te laten… een geurspoor. Iets moest ik doen — het riep gewoon.
Dus ja… ik deed wat een hond doet.
Baasje deed alsof hij me niet kende.
Het kind huilde, de juf ook…

(Toen vrouwtje het verslag las en dat zinnetje zag —
“markeert tegen been kind” —
moest ze zó hard lachen dat Lucky kwam kijken of ze stikte.)

Want ja: na twaalf weken kreeg hij een verslag van twintig pagina’s.
Twintig!
Over mij!

Baasje vond die 12 weken wel erg lang…hij dacht dat als hij een keer niet kon, dat niet erg was.
Nee hoor, hij moest die les ook nog inhalen.
In de regen.
In de kou.
In het donker.
Samen met allemaal mannen die van hun vrouw met de hond moesten gaan.
Een soort geheime club van natte sokken en wanhoop.

Ik vond het geweldig.
Hij minder.

En zo eindigde mijn carrière als modelstudent.

Baasje kreeg een diploma.
Ik kreeg een koekje.
Vrouwtje kreeg buikpijn van het lachen.
En de juf koos waarschijnlijk een nieuwe carrière.

Wil je geen nieuw hoofdstuk missen: Volg ons op instagram om updates te krijgen:https://www.instagram.com/funskedecorgie

Pssst… er is meer. Vrouwtje heeft een betaalde rubriek: Aan het hek – De geheime verhalen. Daar vertel ik (Funske) wat er écht gebeurt bij het hek. Met 4 extra verhalen, sappige praktijkroddels, educatieve uitleg (bah), én recht op een gratis e‑mail-, chat- of videoconsult t.w.v. €35,00.