Hoofdstuk 1. Ik zal me even voorstellen, Ik ben Funske

 

Hoofdstuk 1. Ik zal me even voorstellen, Ik ben Funske

Ik ben Funske. Ja, de Funske — kruising tussen een Welsh Corgi (geen "e" baasjes...)en een Tibetaanse Terriër. Voor wat dat waard is, hoor. Want eerlijk: ik heb nog nooit een Tibetaan gezien, laat staan dat ik weet wat een Corgi precies hoort te doen. Ik doe gewoon wat ik wil, en meestal gaat dat prima. Behalve dan volgens mijn baasjes, die me soms “domme hond” noemen. Domme hond! Alsof zij ooit een bal hebben gevangen met hun mond.

Ze hebben een hele verzameling namen voor me. “De Tank” — waarschijnlijk omdat ik niet omver te krijgen ben. “Corgie” — tja, dat is gewoon gemakzucht, klonk lekker. "Draak"- omdat ik zoveel kattenkwaad uithaal denk ik? (ik ben geen kat) “Bassie” — omdat ik een grote fopneus heb, zeggen ze. Bassie van Bassie en Adriaan, weet je wel? Die clown. Maar volgens mij begrijpen ze niet dat ik geen clown ben, maar een Indiaan. Want dan heet ik ook nog “KlukKluk”. Mijn baasjes dachten dat dat óók een clown was — iets met Pipo de Clown, geloof ik. Maar nee hoor, KlukKluk was de Indiaan van Pipo. Dus eigenlijk past die naam perfect bij mij. Alleen snappen ze dat zelf niet. Ze denken dat ze me voor de grap zo noemen, maar ik weet beter: ik ben de opperhoofd van dit huishouden, met mijn fopneus als totem en mijn mand als wigwam.

Ik ben eigenwijs, ja. Vol van mijn eigen kunnen. Ik weet precies hoe de wereld werkt: De baasjes denken dat ze mij opvoeden, maar eigenlijk leid ik hen. Ze zijn een beetje dom, maar wel lief. Ze hebben een klein hartje, en dat is precies waarom ik ze heb uitgekozen. Want ik wist het meteen, bij onze eerste ontmoeting — dat dit mijn mensen zouden zijn.

                                                              Bonus uitleg:

Voor degenen die zich afvragen waarom ik als Corgie met een E schrijf…

Even voor de duidelijkheid: ik ben een mix van een Welsh Corgi en een Tibetaanse Terriër. Geboren in Brabant, in een klein gehucht ergens in Nederland.

Mijn baasjes beweren dat ik voor 99% Corgi en 1% Tibetaanse Terriër ben.

Ikzelf voel me natuurlijk gewoon 100% Corgi. Daar hoeven we verder geen discussie over te hebben.

Maar dan die E achter Corgi.

Ja… dat is ook iets waar ik nog steeds geen goede verklaring voor heb.

Mijn baasjes vinden Corgie blijkbaar chiquer staan. En mooier. En volgens hen past die E gewoon beter bij mij.

Waarom?

Geen idee.

Een echte Welsh Corgi is gewoon een Corgi. Met een I. Zonder E. Heel overzichtelijk allemaal.

Maar nee hoor. Ik moest een E krijgen.

Want blijkbaar is Corgie veel eleganter.

De logica van mensen.

Ik heb er verder weinig over te zeggen. Ik ben tenslotte maar de hond.

Al ben ik natuurlijk wel een Corgi(e)🐾

Wil je geen nieuw hoofdstuk missen: Volg ons op instagram om updates te krijgen:https://www.instagram.com/funskedecorgie

Pssst… er is meer. Vrouwtje heeft een betaalde rubriek: Aan het hek – De geheime verhalen. Daar vertel ik (Funske) wat er écht gebeurt bij het hek. Met 4 extra verhalen, sappige praktijkroddels, educatieve uitleg (bah), én recht op een gratis e‑mail-, chat- of videoconsult t.w.v. €35,00.