Hoofdstuk 14: De Helse Bruiloft, deel 1: de helse voorbereiding

Er is groot feest: baasje en vrouwtje gaan trouwen. 

Baasje loopt al een week rond met een smile zo groot dat zijn wangen vast spierpijn hebben. 

Vrouwtje? Die is natuurlijk alles aan het regelen. En met alles bedoel ik: de tuin, de bloemen, de hogedrukspuit, nagels, testkapsel, testjurk (die had ze al, maar toch nog even passen), praktijkzaken… 

Dat laatste vindt ze het moeilijkst. Loslaten is niet haar sterkste kant. Er komt bij gods gratie een vervangster‑dierenarts voor twee weken. Vrouwtje heeft een heel protocollenboekwerk geschreven. 
Ik heb het gezien. 
Het is dikker dan mijn vacht in de winter.

En ik? Ik dacht dat ik gewoon toe kon kijken. 

Maar nee hoor. 

Ik moet naar de kapper. Kapper?! 

Mijn prachtige haardos, mijn signature look, mijn corgi‑charme… Waarom? Ik waak toch wel over het fort. 

Ga maar lekker trouwen, ik regel de rest.

Maar nee. Ik moet uren op een tafel staan, in bad (gedwongen), en er wordt aan me getrokken en geplukt. 
Wat een onzin. 
Dat vrouwtje zichzelf onthaart, prima. Maar ik?

Blijkbaar ruik ik nu weer fris, want zelfs Larno merkt me niet meer op. 

Hij is trouwens óók de klos. De Bok moet er tiptop uitzien: elke dag borstelen met glansmiddel, niet te lang in de wei bij vies weer, en op de grote dag moet hij gewassen worden en worden zijn hoefjes in de lak gezet. 

Hij is not amused. Oren in de nek, stampen, dreigen. 

Vrouwtje heeft een vriendin zo gek gekregen om dit vandaag te doen. 
Die vriendin zit nu zelf in de lak. 

Wat een poppenkast.

Waarom doen ze dit? 
Ze wonen toch al jaren samen? 
Wij zijn toch al een roedel? 
Gaat er iets veranderen? 

Nee toch?

Ik doe nog maar een tukkie, tot Ukkie Plukkie chagrijnig binnen komt. Hij hompelt meer dan normaal. 
Welk leven heeft hij nu weer verspeeld?

“Oh nee!” roept vrouwtje, die al half in de makeover zit. “Hij heeft een wonde op zijn poot! Och, domme kat… heb je weer gevochten?”

Lucky wordt tussen mascara en haarspeldjes door op de arm genomen en hup, de praktijk in. “We kunnen nu geen ellende gebruiken!” schreeuwt ze naar baasje, die nog net thuis is. Hij moet blijkbaar ook zo verdwijnen, voor het effect of zo.

Baasje komt in zijn oude klofje gehaast binnen. 

Ontsmetten, prikken, antibioticum, pijnstilling. 

Lucky vindt het allemaal vreselijk. 
“Laat je niet krabben,” zegt vrouwtje tegen baasje. “Dat kunnen we er niet bij hebben. En ik al helemaal niet.”

Lucky is klaar en hup — weg. 
Ik blijf uit de buurt. 
Hij is een tikkende tijdbom vandaag.

Baasje vertrekt nu met een weekendtas. 

Hij gaat toch niet eeuwig weg? 

Lucky staat buiten nog na te grommen. 
En pats, hij haalt nog even uit naar baasje. 
Wat een kreng.

Maar goed, de rust keert terug. Vrouwtje gaat verder met haar makeover. Familie en vrienden komen binnen. 
Eindelijk aandacht voor mij!

Tot ik een metalen hartvormig kofferding op mijn rug krijg. 
Aan mijn tuigje. Ik ben toch geen paard?

“Och wat schattig!” kirren ze. “Hij is de ringdrager!”

Maar ik kan niet zitten, niet liggen, niet krabben, niet schudden. 

Wat een ellende. 

Niemand heeft mij iets gevraagd.

Larno staat ondertussen stijf en steriel opgesloten in de stal. Hij moet dadelijk op de foto. Dat wordt gezellig.

Iedereen heeft het naar hun zin. 

Behalve wij.

Benieuwd hoe ik dit ga doorstaan… lees volgende keer deel 2 van deze helse bruiloft…

Wil je geen nieuw hoofdstuk missen: Volg ons op instagram om updates te krijgen:https://www.instagram.com/funskedecorgie

of volg Funske op zijn internationale reis met diverse extra's!

https://open.substack.com/pub/janinedierbaar

Pssst… er is meer. Vrouwtje heeft een betaalde rubriek: Aan het hek – De geheime verhalen. Daar vertel ik (Funske) wat er écht gebeurt bij het hek. Met 4 extra verhalen, sappige praktijkroddels, educatieve uitleg (bah), én recht op een gratis e‑mail-, chat- of videoconsult t.w.v. €35,00.